Tags

, ,

Van twee klassen heeft bijna iedereen uit het geheugen opgediepte gedichten ingeleverd, van de twee andere betreffende klassen in ieder geval flink wat leerlingen. Grote klasse. Jammer genoeg kwamen de meeste wat later binnen dan eerder was gedacht, heel begrijpelijk trouwens. Daardoor konden er toch minder geselecteerd worden dan ik had gedacht en gehoopt voor de VERSrevue in Gent, eergisteren.
Zelf kon ik daar niet eens bij zijn helaas, ik moest lessen geven in Antwerpen op de Kunsthumaniora, een middelbare school met kunstaccenten die voor het eerst meedoet aan VERS debat en essay. Daar heb ik twee jaar achteraan gezeten, ik wilde er graag werken.
Ruth Lasters geeft er les, één van de genomineerden voor de VSBpoëzieprijs van dit jaar. Haar bundel Lichtmeters is een van de inspiratiebronnen waarmee ik nu rondreis voor VERSgedichten. Eergisteren is ze een uurtje bij een van mijn lessen komen zitten. Zo’ n beetje ten tijde van de VERSrevue in Gent, die ik moest missen. Door presentator Christoph Vekemans liet ik de volgende tekst voorlezen:
Ik wil iedereen bedanken die zich heeft ingespannen om de gestolen gedichten weer boven water te krijgen. Onvoorstelbaar wat de leerlingen uit hun geheugen hebben weten op te diepen. Ik herkende veel fragmenten, meende zelfs dat sommige gedichten vrijwel in hun geheel weer tot leven zijn gewekt. En nu zo lang kunnen blijven als wij zelf willen. Alle klassen zijn zo toch in de revue vertegenwoordigd. Daar ben ik blij om en ik hoop dat jullie er zelf ook blij om zijn dat jullie je werk terug hebben.
Jammer dat ik er vanmiddag niet bij kan zijn. Veel groeten, vol waardering, J.

De uiteindelijke afloop had ik op 10 februari niet durven hopen: een revue met vertegenwoordigers uit alle klassen, gelukkig een aantal teruggehaalde gedichten. Wel iets minder dan mogelijk was geweest in het geval van iets meer tijd vlak voor de revue. Toch, de hele opzet gered, ik ben de leerlingen erg dankbaar en erkentelijk. Het liefst had ik iedereen nog meer in het zonnetje gezet, maar misschien is dat wat overdreven. Als het goed is halen ze zelf van alles uit wat ze hebben gedaan en gemaakt en weer opgediept –over het geheugen, over wat blijft hangen en leeft, na de extra moeite. Zo kan de VERServaring langer doorwerken.
Bij mij zelf heeft de hele affaire veel gedachten losgemaakt over de vluchtigheid van alles. Al die vaak fraaie gedichten, fragmenten en regels. Ook als ze niet geroofd worden vervaagt er al snel zo veel.
De diefstal heeft dat even manifester gemaakt.
Ik zou iedereen die iets moois heeft gemaakt die erkenning zodanig willen geven dat het ook echt doordringt. Het idiote is dat mensen het zelf vaak niet doorhebben en er niet op zitten te wachten.  Al geldt dat lang niet voor iedereen.

 

Advertenties